هر سال در شب ۳۱ اکتبر، میلیونها کودک با لباسهای عجیبوغریب از خانهای به خانهی دیگر میروند و با عبارت معروف «شیرینی یا شیطنت» (Trick or Treat) از همسایهها شکلات و آبنبات میگیرند. فروشگاهها قفسههایشان را با بستهبندیهای نارنجی و مشکی پر میکنند، برندهای شکلات کمپینهای ویژه راه میاندازند و خانوادهها برای پذیرایی از مهمانان کوچک، شکلات و شیرینی میخرند. اما چرا در هالووین شکلات میدهند و چرا تا این اندازه در سنت هالووین نقش کلیدی دارد؟
آیا شکلات از ابتدا بخشی از هالووین بوده است؟ پاسخ کوتاه، خیر است. پیوند امروزی شکلات و هالووین حاصل قرنها تحول فرهنگی، رشد صنعت شیرینیسازی، تغییر عادتهای مصرفی و گسترش سنت شیرینی یا شیطنت در ایالات متحده است. هالووین ریشههایی بسیار قدیمیتر از شکلات بستهبندیشده دارد و تبدیل شدن آن به یکی از مهمترین مناسبتهای فروش شکلات، عمدتا در قرن بیستم رخ داده است. در این مقاله این مسیر را از جشنهای باستانی تا شکلاتهای مینیاتوری و کمپینهای تبلیغاتی امروز دنبال میکنیم.
ریشههای هالووین معمولا به جشن باستانی «ساوین» (Samhain) نسبت داده میشود؛ جشنی که اقوام سلت در بخشهایی از اروپا، بهویژه ایرلند و بریتانیا، در حوالی پایان اکتبر برگزار میکردند. این جشن با پایان فصل برداشت و آغاز زمستان پیوند داشت. در باور سلتها، شب پیش از آغاز سال نو زمانی بود که مرز میان جهان زندگان و مردگان کمرنگ میشود، و مردم برای این مناسبت آتش روشن میکردند و آیینهایی برپا میداشتند.
با گسترش مسیحیت، جشنهای یادبود درگذشتگان و مناسبتهای مذهبی پاییزی هم بر شکلگیری هالووین اثر گذاشتند. نام «هالووین» از عبارت All Hallows’ Eve گرفته شده است. البته هالووین امروزی بیواسطه و بدون تغییر از یک جشن باستانی نیامده و در طول قرنها زیر اثر سنتهای محلی، باورهای مذهبی و تغییرات اجتماعی شکل گرفته است. اما در هر صورت، در نخستین شکلهای هالووین، شکلات نقشی نداشت. شکلات هنوز محصولی رایج و در دسترس عموم نبود و خوراکیهای محلی، میوهها و شیرینیهای سنتی با مناسبتهای فصلی همراه بودند.

ریشهی رسم «شیرینی یا شیطنت» را نمیتوان به یک زمان یا مکان مشخص نسبت داد. یکی از سنتهای مرتبط، رسم قرونوسطایی «روحخواهی» (Souling) در انگلستان بود؛ نیازمندان در ازای دریافت خوراکی به خانهها سر میزدند و قول میدادند برای درگذشتگان خانواده دعا کنند. شیرینیهای معروف به «کیک روح» از خوراکیهای همین رسم بودند. در بخشهایی از اسکاتلند و ایرلند هم سنت «گایزینگ» (Guising) رواج داشت؛ مردم با لباس مبدل به خانهها میرفتند و در ازای خوراکی، شعر میخواندند، آواز میخواندند یا نمایش کوتاهی اجرا میکردند.
با مهاجرت ایرلندیها و اسکاتلندیها به آمریکای شمالی، بخشی از این سنتها به آن سوی اقیانوس اطلس رفت و هالووین در آمریکا کمکم شکل تازهای گرفت؛ بازی، لباس مبدل، مهمانی و شوخیهای خیابانی. در دهههای آغازین قرن بیستم، این شوخیها گاهی به خرابکاری میانجامید، و یکی از توضیحهای تاریخی برای گسترش شیرینی یا شیطنت این است که جوامع میخواستند با سرگرمی سازمانیافته برای کودکان و نوجوانان، جلوی این رفتارها را بگیرند. با این حال، این رسم بهتدریج و زیر اثر عوامل گوناگون گسترش یافت و نتیجهی یک اتفاق منفرد نبود.
حتی در این مرحله، شکلات خوراکی اصلی هالووین نبود؛ کودکان ممکن بود میوه، آجیل، شیرینی خانگی، سکه یا خوراکیهای محلی بگیرند. آنچه بعدها راه را برای شکلات باز کرد، ترکیب این رسم قدیمی با رشد صنعت شیرینیسازی و تولید انبوه خوراکیهای بستهبندیشده بود.
همانطور که در تاریخچه شکلات گفتیم، این خوراکی پس از جنگ جهانی اول، محبوبیت بالایی پیدا کرد و به کالایی برای مصرف روزمره و تولید انبوه تبدیل شد؛ تحویلی که بعدها به شرکتها اجازه داد شکلاتهای کوچک و مقرونبهصرفهای مناسب توزیع در شب هالووین تولید کنند. رسم «شیرینی یا شیطنت» در دههی ۱۹۳۰ هم وجود داشت. با این حال، جنگ جهانی دوم این روند را موقتا مختل کرد؛ سهمیهبندی شکر و محدودیت مواد اولیه، تولید و توزیع بسیاری از شیرینیها را دشوار کرد و در آن سالها شکلات خوراکی فراوان و همیشگی هالووین نبود.
پس از جنگ، دسترسی بهتر به مواد اولیه، رشد اقتصادی و افزایش جمعیت کودکان شرایط را دگرگون کرد. رفتن کودکان از خانهای به خانهی دیگر فراگیرتر شد و خانوادهها به محصولی نیاز داشتند که بهآسانی میان شمار زیادی کودک تقسیم شود. شکلاتهای بستهبندیشده همین مزیت را داشتند؛ آمادهی توزیع بودند و به آمادهسازی نیاز نداشتند. از این رو دهههای ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ در شکلگیری رابطهی امروزی هالووین و صنعت شکلات تعیینکننده بودند.

اگر بخواهیم نقطهی عطف ارتباط شکلات و هالووین را نام ببریم، آن دههی ۱۹۵۰ است. شرکتهای تولیدکنندهی شکلات و آبنبات در این دهه بیش از پیش به فرصت تجاری هالووین توجه کردند. تا پیش از آن، میوه، آجیل، شیرینی خانگی و محصولات محلی هنوز در پذیراییهای این جشن حضور داشتند، اما تولید انبوه و تبلیغات تجاری این وضع را تغییر داد.
این تغییر فقط به تبلیغات محدود نمیشد. خانوادهها کمکم دریافتند که شکلات بستهبندیشده راهی آسان برای پذیرایی از کودکان بسیار است، و شرکتها با بستهبندی مناسب و تبلیغات فصلی میتوانستند محصولشان را به بخشی از تجربهی هالووین تبدیل کنند. در واقع رابطهی شکلات و هالووین حاصل نیازی دوطرفه بود؛ خانوادهها خوراکی مناسب توزیع میخواستند و شیرینیسازان مناسبتی برای افزایش فروش. نتیجه این شد که هالووین از جشنی متکی بر سنتهای محلی و خوراکیهای متنوع، به مناسبتی با محوریت شکلات و آبنبات بدل شد.
البته شکلات تنها بازیگر این بازار نبود؛ آبنباتهای میوهای و تافی هم در هویت خوراکی هالووین سهم داشتند. مزیت شکلات، قابلیت عرضه در شکلهای گوناگون بود.
بدین ترتیب شکلات نه فقط خوراکی محبوب، بلکه محصولی هماهنگ با نیازهای عملی هالووین مدرن بود.
این پیوند را نمیتوان فقط به تبلیغات شرکتها نسبت داد؛ بلکه حاصل همزمانی چند عامل فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی است.
با این حال، محبوبیت محصولات و عادتهای خرید در کشورهای گوناگون یکسان نیست و نباید تجربهی آمریکایی را به همهی فرهنگها تعمیم داد. اما در هر صورت، اگر قصد خرید شکلات برای هالووین را دارید، ما یک فهرست هیجانانگیز برای شما آماده کردهایم.

ارتباط نزدیک شکلات و هالووین نتیجهی یک سنت باستانی نیست، بلکه محصول تحولات فرهنگی و اقتصادی چند قرن اخیر است. هالووین از جشنها و باورهای کهن اروپایی اثر گرفت، اما شکلات زمانی به بخش جداییناپذیر آن شد که صنعت شیرینیسازی رشد کرد و رسم شیرینی یا شیطنت در ایالات متحده گسترش یافت. در دهههای ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ این رسم محبوبتر شد و پس از جنگ جهانی دوم، با دسترسی بیشتر به خوراکیها رونق گرفت؛ در دههی ۱۹۵۰ شرکتهای شکلاتسازی جدیتر از فرصت تجاری هالووین بهره بردند؛ و در دهههای بعد، تغییر عادتهای مصرفی و گسترش شکلاتهای کوچک این پیوند را تقویت کرد.
بنابراین اگرچه ریشههای هالووین به هزاران سال پیش بازمیگردد، پیوند امروزی آن با شکلات عمدتا در قرن بیستم شکل گرفته است؛ داستانی که نشان میدهد صنعت، تبلیغات و تغییر سبک زندگی چگونه بر سنتهای عمومی اثر میگذارند و جشنی قدیمی را به فرصتی مهم برای صنعت شکلات بدل میکنند.
چرا در هالووین شکلات میدهند؟
رواج شکلات در هالووین به گسترش سنت شیرینی یا شیطنت در آمریکا و رشد صنعت شیرینیسازی در قرن بیستم مربوط است. شکلاتهای بستهبندیشده، بهویژه انواع کوچک و تکنفره، برای توزیع میان کودکان مناسب بودند. تبلیغات شرکتهای تولیدکننده نیز به محبوبیت بیشتر این محصولات کمک کرد.
ارتباط شکلات و هالووین از چه زمانی آغاز شد؟
شکلات از ابتدا بخشی از هالووین نبود. ارتباط تجاری میان این دو در نیمه نخست قرن بیستم شکل گرفت و در دهههای ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ گسترش یافت. در دهه ۱۹۵۰، شرکتهای تولیدکننده شکلات تبلیغات ویژه هالووین را جدیتر دنبال کردند.
آیا در گذشته هم در هالووین به کودکان شکلات میدادند؟
بله، اما نه به شکل گسترده و استاندارد امروزی. در گذشته، کودکان ممکن بود میوه، آجیل، شیرینی خانگی، کیک، سکه یا خوراکیهای محلی دریافت کنند. با گسترش تولید انبوه و رواج محصولات بستهبندیشده در قرن بیستم، شکلات و آبنبات به انتخابهای رایجتری تبدیل شدند.
سنت Trick or Treat یا «شیرینی یا شیطنت» از کجا آمده است؟
این سنت ریشههایی در رسوم قدیمی اروپایی، از جمله Soul ing در انگلستان و Guising در اسکاتلند و ایرلند دارد. در این رسمها، افراد با مراجعه به خانهها خوراکی دریافت میکردند و گاهی در مقابل آن دعا، شعر یا نمایش اجرا میکردند. شکل امروزی شیرینی یا شیطنت در آمریکای شمالی و بهتدریج طی قرن بیستم گسترش یافت.
چرا شکلاتهای کوچک برای هالووین محبوب هستند؟
شکلاتهای کوچک بهراحتی میان تعداد زیادی از کودکان تقسیم میشوند، بستهبندی آماده دارند و امکان ارائه چند طعم مختلف را فراهم میکنند. همچنین خرید بستههای چندتایی معمولاً برای خانوادههایی که میخواهند در شب هالووین از کودکان زیادی پذیرایی کنند، کاربردی است.
آیا هالووین همیشه جشن شکلات بوده است؟
خیر. هالووین در شکلهای تاریخی خود بیشتر با آیینهای فصلی، باورهای مذهبی و سنتهای محلی ارتباط داشت. شکلات در دوره مدرن و با گسترش تولید صنعتی، تبلیغات و رواج شیرینی یا شیطنت به یکی از نمادهای خوراکی این جشن تبدیل شد.
منبع: شونیز پلاس
اولین نفری باشید که تجربه خود را به اشتراک میگذارد
نظر شما با موفقیت ثبت شد و پس از بررسی توسط تیم ما منتشر خواهد شد.