با ورود به دوران سالمندی، حساسیتها نسبت به رژیم غذایی بیشتر میشود و معمولا اولین توصیهی پزشکان، حذف یا کاهش شدید شیرینیجات است. همین موضوع باعث میشود بسیاری از افراد مسن از خوردن خوراکی محبوبی مثل شکلات را بهطور کامل از سبد غذایی خود کنار بگذارند. اما آیا واقعا مصرف شکلات در دوران سالمندی یک خط قرمز است؟ تحقیقات جدید علم تغذیه در این رابطه چه میگویند؟
جالب است بدانید که بخش قابلتوجهی از مهمترین پژوهشهای علمی درباره فواید شکلات، دقیقا روی جمعیت سالمند انجام شدهاند؛ از تحقیقات بزرگ قلبی-عروقی تا کشفیات تازه درباره پیری زیستی. در این مقاله فواید، ریسکها و میزان مصرف مناسب شکلات تلخ برای دوران سالمندی را بررسی میکنیم؛ موضوعی که برای سالمندان، خانوادههایشان و مراقبان آنها، اهمیت بالایی دارد.
یکی از نگرانیهای اصلی دوران سالمندی، افت تدریجی حافظه و عملکرد شناختی است. برخی مطالعات نشان دادهاند مصرف منظم شکلات تلخ، میتواند در بهبود نسبی عملکرد شناختی افراد مسن، به خصوص کسانی که دچار اختلال شناختی خفیف هستند، موثر باشد. مکانیسم اصلی این اثر، بهبود جریان خون مغزی است؛ جریانی که با افزایش سن، بهطور طبیعی کاهش مییابد و میتواند بر سرعت پردازش ذهنی و حافظه اثر بگذارد. با این حال، همانطور که در مقاله «آیا شکلات میتواند جلوی پیری را بگیرد؟» هم گفتیم، این نکته را باید در نظر داشت که شواهد علمی مربوط به تاثیر شکلات بر بهبود خلقوخو و آرامش ذهنی سالمندان، معمولا قویتر و ثابتتر از شواهد مربوط به تقویت واقعی و بلندمدت حافظه است.

یکی از جدیدترین و جالبترین یافتههای پژوهشی در این حوزه، به مطالعهای از پژوهشگران کینگز کالج لندن بازمیگردد. این تیم دریافتند ترکیبی طبیعی به نام تئوبرومین، که طعم تلخ شکلات را ایجاد میکند، ممکن است با کندشدن روند «سن زیستی» (سنی که سلولها و اندامهای بدن واقعا دارند، برخلاف سن تقویمی) ارتباط داشته باشد. تئوبرومین، خاصیت ضدالتهابی قوی دارد و بهعنوان یک آلکالوئید گیاهی، میتواند با تنظیم برخی ژنها، اثرات بلندمدتی بر سلامت بدن بگذارد. محقق ارشد این تحقیقات، بهطور صریح تاکید کرده که این یافته، به معنای توصیه به مصرف بیشتر شکلات تلخ نیست، بلکه گامی برای درک بهتر رابطه خوراکیها و روند پیری زیستی است؛ نکتهای که نشان میدهد این حوزه، همچنان در مراحل ابتدایی پژوهش قرار دارد.
مطالعات همچنین نشان دادهاند که مصرف بلندمدت فلاونول کاکائو، اگرچه بر پیامد کلی رویدادهای بزرگ قلبی-عروقی تاثیر قطعی ندارد، اما میتواند مرگومیر ناشی از این بیماریها را تا 27 درصد کاهش دهد. دلیلش احتمالا این است که فلاونول باعث بهبود عملکرد پوشش داخلی رگهای خونی و کاهش نسبی فشار خون میشود؛ فرایندی که با افزایش سن، به دلیل سفتشدن تدریجی دیواره رگها، اهمیت بیشتری پیدا میکند. با این حال، این بدان معنا نیست که باید سرخود مصرف شکلات تلخ خود را افزایش دهید و باید بدانید که در مطالعات و آزمایشهای علمی، اغلب از شکلاتهای صنعتی موجود در بازار استفاده نمیشود.

کاکائو، منبع خوبی از منیزیم و آهن است؛ دو ماده معدنی که کمبود آنها در دوران سالمندی نسبتا رایج است. منیزیم، در عملکرد عضلات، تنظیم فشار خون و سلامت استخوان نقش دارد؛ و کمبود آن میتواند با گرفتگی عضلات و خستگی زودرس همراه باشد؛ مشکلاتی که در سنین بالاتر شایعتر میشوند. آهن نیز، به خصوص برای سالمندانی که به دلایل مختلف (از جمله کاهش اشتها یا برخی بیماریهای گوارشی) در معرض کمخونی قرار دارند، میتواند مکملی طبیعی و خوشمزه در کنار سایر منابع غذایی باشد؛ هرچند نباید آن را جایگزین درمانهای تخصصی کمخونی در نظر گرفت.
با وجود این فواید، چند نکته احتیاطی مهم برای مصرف شکلات در دوران سالمندی وجود دارد:

شکلات واقعی تلخ، برخلاف تصور رایج، میتواند بخشی مفید و بیخطر از رژیم غذایی دوران سالمندی باشد. با این حال، به دلیل شرایط خاص سلامتی، داروهای مصرفی و حساسیتهای بیشتر در این دوران، مصرف آگاهانه، متعادل و همراه با مشورت پزشکی، اهمیت ویژهای پیدا میکند. شکلات تلخ نباید نه بهعنوان یک دارو و نه بهعنوان یک ممنوعیت کامل، بلکه بهعنوان بخشی کوچک و لذتبخش از یک سبک زندگی سالم در دوران سالمندی در نظر گرفته شود.
منبع: شونیز پلاس
اولین نفری باشید که تجربه خود را به اشتراک میگذارد
نظر شما با موفقیت ثبت شد و پس از بررسی توسط تیم ما منتشر خواهد شد.