کدام شخصیت مشهور کمیک بوکی عاشق شکلات است؟

بله، این هیولای فضایی که اغلب عصبانی است و می‌تواند در یک چشم برهم زدن همه‌چیز را بهم بریزد و نابود کند، حاضر است برای یک بسته شکلات کاکائویی، دست از کشتار بردارد. اما دلیل اصلی علاقه‌ی شدید این شخصیت مشهور کمیک بوکی به شکلات چیست؟

دلیل اصلی اشتهای عجیب ونوم

در دنیای کمیک‌های مارول، سیمبیوت‌ها نژادی از موجودات فضایی هستند که برای بقا، یادگیری و تکامل به میزبان نیاز دارند. اما این پیوند، یک خیابان یک‌طرفه نیست. سیمبیوت برای حفظ سلامت فیزیکی و جلوگیری از فروپاشی روانی خود، به مقادیر زیادی از یک ترکیب شیمیایی خاص به نام فنیل‌اتیل‌آمین (Phenethylamine) نیاز دارد. همانطور که در مقاله خواص شکلات تلخ اشاره کردیم، این ماده، در دنیای واقعی یک انتقال‌دهنده عصبی در مغز انسان است که نقش مهمی در تنظیم خلق و خو، انرژی و احساساتی شبیه به عشق و سرخوشی ایفا می‌کند.

مشکل اینجاست که سیمبیوت‌ها به طور طبیعی قادر به تولید این آنزیم در ساختار بیولوژیکی خود نیستند. وقتی سیمبیوت برای مدت طولانی از این ماده محروم بماند، دچار یک گرسنگی وحشتناک، دردهای فیزیکی فلج‌کننده و در نهایت جنونی بی‌حد و مرز می‌شود. در این حالت، سیمبیوت کنترل میزبان خود را به دست می‌گیرد و برای تامین این نیاز شیمیایی، به سراغ غنی‌ترین منبع فنیل‌اتیل‌آمین در طبیعت می‌رود: مغز انسان تازه و زنده!

ادی براک، معروف‌ترین میزبان ونوم، در دوران ابتدایی پیوندش با این لباس فضایی، بارها با این کشمکش روانی و اخلاقی دست و پنجه نرم کرد. ادی می‌خواست یک «محافظ مرگبار» باشد و فقط مجرمان را مجازات کند، اما سیمبیوت تشنه‌ی مغز بود و برایش فرقی نمی‌کرد این مغز متعلق به یک قاتل است یا یک شهروند بی‌گناه. این تضاد، ادی را تا مرز دیوانگی پیش برد. تا اینکه یک کشف علمی ساده، مسیر زندگی آن‌ها را برای همیشه تغییر داد.

قصه‌ی علاقه‌ی ونوم به شکلات از کجا شروع شد؟

این راز اولین بار در سال ۱۹۹۶ و در کمیک سه‌قسمتی «ونوم: گرسنگی» نوشته لن کامینسکی فاش شد. در این داستان، ادی بروک تمام تلاش خود را به کار می‌گیرد تا جلوی غریزه وحشیانه سیمبیوت را برای خوردن مغز مردم بگیرد. ادی که نمی‌خواهد به یک قاتل زنجیره‌ای تبدیل شود، سیمبیوت را مجازات کرده و او را مجبور به عقب‌نشینی می‌کند. اما سیمبیوت به دلیل کمبود شدید فنیل‌اتیل‌آمین دچار فروپاشی روانی و فیزیکی می‌شود.

ادی پس از جستجو و تحقیق در مقالات علمی، کشف می‌کند که شکلات -به‌ویژه شکلات واقعی تلخ- حاوی مقادیر بسیار زیادی از همان ماده شیمیایی موجود در مغز انسان است. او سپس کیلو کیلو شکلات می‌خرد و سیمبیوت را با آن سیر می‌کند. این کشف نه‌تنها جان مردم بی‌گناه را نجات می‌دهد، بلکه رابطه ادی و سیمبیوت را از یک همزیستی اجباری به یک همکاری انسانی‌تر تبدیل می‌کند. ونوم در این کمیک، یه دیالوگ بامزه هم درباره می‌گوید: 

«این... خیلی خوشمزه‌تر از مغز است!»

فیلم‌های «ونوم»؛ تام هاردی در نقش دلال شکلات!

در فیلم‌های «ونوم» هم به شکلات چند بار اشاره می‌شود. در قسمت اول، رابطه ادی و سیمبیوت در ابتدا پرتنش و ترسناک است. ونوم مدام از گرسنگی شکایت می‌کند و می‌خواهد آدم‌ها را بخورد. اما در پایان فیلم، وقتی آن‌ها به یک توافق برای زندگی مشترک می‌رسند (قانونی که می‌گوید فقط باید آدم‌های بد را بخورند)، فیلم با یک ارجاع مستقیم به کمیک‌ها تمام می‌شود. ونوم به ادی می‌گوید: «ما باید یه چیزی بخوریم... اسنک سیب زمینی و شکلات!» این جمله برای مخاطبان عام شاید فقط یک دیالوگ بامزه بود، اما برای طرفداران کمیک‌ معنای دیگری داشت.

و بعد در قسمت دوم، اعتیاد ونوم به شکلات به یکی از موتورهای محرک داستان و منبع اصلی کمدی فیلم تبدیل می‌شود. اگر به یاد داشته باشید، فروشگاه «خانم چن» به پاتوق همیشگی ادی و ونوم تبدیل شده است. در یکی از خنده‌دارترین سکانس‌های فیلم، ادی برای خرید شکلات به فروشگاه می‌رود، اما خانم چن می‌گوید که محموله شکلات هنوز نرسیده است.

واکنش ونوم؟ یک فروپاشی عصبی کامل! این هیولا مثل یک کودک لجباز شروع به داد و بیداد می‌کند. در طول فیلم هم ادی بارها از شکلات به عنوان رشوه یا حتی یک داروی آرام‌بخش استفاده می‌کند تا جلوی ونوم را افراد بگیرد.

شکلات و دیگر هیچ...

علاقه ونوم به شکلات، فراتر از یک توجیه زیستی، نشان‌دهنده تلاش ادی بروک برای کنترل بخش تاریک وجودش است. شکلات در داستان‌های ونوم نقش یک ابزار مهارکننده را بازی می‌کند؛ نمادی از این‌که چطور می‌توان گرسنگی و خشونت ذاتی یک موجود بیگانه را با روش‌های مسالمت‌آمیز هدایت کرد. شاید اگر شکلات نبود، ونوم هرگز نمی‌توانست از یک شرور ترسناک به یک ضدقرمان محبوب و قابل ترحم تبدیل شود.

منبع: شونیز پلاس